Wonderbaarlijke bouwsels
Misschien dat de eigenzinnige inwoners zich van oudsher afzetten tegen de rest van Spanje. Maar daar staat tegenover dat Barcelona de minst Catalaanse stad van Catalonië is. Het is een kosmopolitische miljoenenstad met een multiculturele bevolkingssamenstelling, een bruisend uitgaansleven en culturele vitaliteit. Maar bovenal een stad waarin iedere toerist aan zijn trekken komt. Of u nu komt voor de wonderbaarlijke bouwsels van architect Gaudí, de sfeerrijke straatjes in de Barri Gòtic of het schitterende Picassomuseum. En in kleine theaters is nieuwe muziek te horen en moderne dans te zien, in het Palau de la Música kunt u genieten van klassieke muziek, in de culturele stichtingen van financiële instellingen worden vaak gratis kamerconcerten gegeven en nu de wederopbouw van het Liceu voltooid is, beschikt Barcelona weer over een van de grootste operahuizen ter wereld.

De stad der wonderen
In de oude benedenstad bevinden zich donkere, gezellige kroegjes, en in de nieuwere bovenstad zijn de designcafés die in de hele wereld een begrip zijn.Het was rond 1900 dat Barcelona in een kort tijdsbestek van een burgerlijke provinciehoofdstad uitgroeide tot een hectische metropool. De Spaanse regering stond eindelijk het neerhalen van de 14de‑eeuwse stadsmuur toe - symbool van onderdrukking en het remmen van de vooruitgang. Er verrees een compleet nieuwe stadswijk, nieuwe culturele en financiële instituten werden opgericht. Het leven van de bourgeoisie verplaatste zich van het café naar de terrassen en van het huis naar de met gas verlichte straten. Het geld dat in de voorafgaande jaren met speculatie en handel was verdiend, schiep een goede markt voor kunst en architectuur.

Wereldtentoonstelling
Symbool van het zelfvertrouwen is de Wereldtentoonstelling in 1888, waarvoor de paviljoenen in de wonderbaarlijk korte tijd van elf maanden uit de grond werden gestampt, op de plaats van de gehate citadel. De nu nog resterende tentoonstellingsgebouwen vindt u in Parc de la Ciutadella, inclusief de Arc del Triomf, de imposante hoofdingang. De romancier Eduardo Mendoza beschreef die gedaanteverwisseling van Barcelona onder de treffende titel De stad der wonderen.

Olympische metamorfose
Wie nú naar Barcelona gaat, ziet een stad waarin opnieuw wonderen zijn geschied, want mede dankzij de Olympische Spelen die er in 1992 werden gehouden, onderging de stad aan het eind van de 20ste eeuw een metamorfose, een fantastische opknapbeurt.